De clown uithangen voor kansarme kinderen, boodschappen doen voor personen met een handicap, in de bosjes kruipen om de ziekenhuistuin te onderhouden. Je kan het zo gek niet bedenken of je komt er vrijwilligers tegen, mensen die uit vrije beweging zich willen inzetten voor de anderen. Want vrijwillig wil niet zeggen zonder engagement. Vrijwilligers zijn een zoetmiddel tegen verzuring. Meer vrijwilligers zouden onze maatschappij anders maken want de belangloze inzet van de enen inspireert de anderen, werft, daagt uit en leidt tot meer vrijwilligers. Een mooi voorbeeld mochten we vandaag meemaken in Tongeren waar we het startschot voor deze Week van de Vrijwilligers gaven. De Nieuwe Volksbond is een inloophuis waar iedereen die er nood aan heeft welkom is, van waaruit gezamenlijke aankoopacties op het getouw gezet worden maar waar de eenzame een gesprekspartner en een tas koffie vindt, het kansarme kind zijn huiswerk komt maken of de vluchteling zijn eerste woorden Nederlands leert. De Nieuwe Volksbond wordt gerund door een grote groep vrijwilligers. Die verdient alle mogelijke appreciatie want dergelijke initiatieven nemen heel wat opvangwerk uit handen van de overheid. Daarom verdienen ze alle mogelijke steun die we graag verlenen via het decreet betreffende het georganiseerde vrijwilligerswerk. Eén op vijf Vlamingen is actief als vrijwilliger, hiervan 1 op 3 in de zorg. Vrijwilligers staan symbool voor een samenleving die zich integratie-bevorderend en solidair opstelt. Vrijwillig engagement is een stevige remedie tegen verzuring. Vrijwilligers signaleren nieuwe of onvervulde noden en behoeften. Vrijwilligers creëren sociale netwerken, slaan bruggen tussen arm en rijk, tussen autochtonen en allochtonen, tussen mannen en vrouwen, tussen ouderen en jongeren. We kunnen niet meer zonder die vrijwilligers en langs deze weg, op de laatste dag van de Week van de Vrijwilligers, wil ik ze allemaal bedanken. Veel meer dan ik met deze woorden kan vertolken.