“Over nieuwe zaken, over nieuwe uitdagingen…dat is de vertaling van Rerum Novarum, het feest van onze Christelijke Arbeidersbeweging. Elk jaar een gelegenheid om terug te blikken op wat we realiseerden. En om onze verwachtingen voor het te voeren beleid te formuleren” zo opende onze voorzitter Jan Renders zijn toespraak. Het is een Rerum Novarum die dit jaar toch anders is. We zitten in volle economische crisis die tegelijkertijd een uitdaging is. De bestrijding van armoede en het tegengaan van de dualiteit in onze samenleving zijn voor mij de grootste uitdagingen waar we voor staan. In Antwerpen was het vandaag een echt volksfeest met een prachtige lentezon. Sociale bescherming via een goede sociale zekerheid was het centrale thema. We ontvingen met zijn allen het memorandum van onze beweging met 10 krachtige statements die we de volgende maanden moeten kunnen hard maken. Het ACW inspireert nog steeds de politiek. Er waren ook wanklanken te horen. De Landelijke Bedienden Centrale van ACV was niet erg opgetogen met mijn beslissing om de werksituatie van onze onthaalhouders verbonden aan onze diensten voor opvang te versterken en liet dat ook horen. Zeer ten onrechte ! Van in het begin is mijn standpunt duidelijk geweest: het gereserveerde geld, 10 miljoen euro, is er voor de aangesloten onthaalhouders ofwel via de invoering van een sociaal statuut ofwel via een verhoging van de onkostenvergoeding. Nu voorstellen alsof ik het debat rond het sociaal statuut zou blokkeren is zeer onjuist. Spijtig genoeg hebben wij in Vlaanderen niet de sleutel in handen en moet het sociaal statuut van onthaalouders geregeld worden op het federale niveau, waar wij actief participeren aan de vergaderingen en pleiten voor een principeovereenkomst zodat er eindelijk schot in de zaak kan komen. Daarom is het belangrijk dat voor de Vlaamse verkiezing de knoop is doorgehakt en wij de onthaalouders hun recht geven op 20 sluitingsdagen en 4 vormingsdagen. De LBC schoot dus op de verkeerde en raakt blijkbaar soms verstrikt in zijn eigen waarheid. Na een bezoek aan het enthousiaste St. Jansplein ging ik met gezin naar het plein voor de zoo, waar een bezoekje aan het jonge olifantje natuurlijk niet mocht ontbreken. Het was niet alleen een zonnige dag maar ook een dag waarop we weer leerden dat, ondanks alle mogelijke communicatie, er toch mensen zijn die de dingen niet willen begrijpen zoals ze uitgelegd worden. Ik arriveerde weer in Sint-Truiden, met een goed gevoel want bij het ACW voel ik steeds de herbronning, ervaar ik waaraan we willen werken, en ontdek ik welke de drijfveer is om in de politiek dingen te willen en te kunnen veranderen.