Vaak is dankbaarheid niet onder woorden te brengen, dikwijls zijn zelfs daden onvoldoende om uit te drukken hoe dankbaar men is. Maar desondanks is het net die dankbaarheid die me op dit ogenblik overmant. Dankbaarheid ten opzichte van al die mensen die actief aan de verkiezingscampagne meewerkten, dagen in de weer waren om brieven, folders en affiches op hun plaats te krijgen, dagen present waren op de markten om mensen te overtuigen. Er waren zelfs mensen die maanden van tevoren druk bezig waren een strategie uit te stippelen, vrienden die uitstippelden hoe het maximale resultaat uit de inspanningen kon gepuurd worden. En dat resultaat was er. Met 40.757 stemmen haalde ik het tweede meeste stemmen in Limburg en kwam qua penetratiegraad op de zevende plaats in Vlaanderen. Dat was een onverwacht resultaat waarmee ik heel wat stemmenkanonnen achter me liet. Deze grote groep mensen, plakkers en pappers, schrijvers en bussers, vouwers en plooiers, schrijnwerkers en andere creatievellingen ben ik ontzettend dankbaar. Dankbaarheid ook aan het adres van de leden van mijn kabinet. Ik werd als het ware bijna onvoorbereid gedropt in een boeiende materie. En de raadgevers en specialisten op het kabinet van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin loodsten me probleemloos doorheen mijn zes maanden ministerschap. Van onthaalmensen tot kabinetschef, van kok tot woordvoerder, ik mocht en mag nog steeds rekenen op een groep loyale mensen die het beste met Vlaanderen voor hadden, die al hun energie in de betrokken sector staken, die hun minister begeleidden in haar beslissingen. Ook zo’n groep mensen verdient alle mogelijke dankbaarheid Dankbaarheid aan het adres van de collega’s die het mogelijk maakten de voorbije legislatuur grotendeels vol te maken als lid van het Bureau van het Vlaamse parlement en het laatste half jaar als minister. Om die dankbaarheid ook materieel maken, inviteerde ik al die mensen voor een gezellig, eenvoudig tuinfeest. Geen groots spektakel maar een simpel feest waar het campagneteam en het kabinetsteam elkaar tegen kwamen en waar ik de kans kreeg om iedereen te bedanken. Voor diegenen die om één of andere reden er niet bij konden zijn, langs deze weg nog alleszins onze dank die groter is dan deze woorden laten vermoeden, ook groter dan het tuinfeest van vorige zaterdag. Merci Jo en Lode dat jullie er ook bij wilden zijn. Bedankt iedereen voor zijn of haar inzet. Het geeft je als politica een goed gevoel terug te kunnen vallen op zoveel mensen. Het geeft moed om er opnieuw tegenaan te gaan de volgende vijf jaar.